Ik hou van lekker eten. En dan bedoel ik niet zomaar lekker eten, maar restaurants waar iemand écht heeft nagedacht over wat er op je bord ligt. Waar smaken elkaar versterken, de presentatie bijna een kunstwerk is en je na afloop denkt: dit was niet zomaar een maaltijd, dit was een belevenis.
Dat is trouwens niet helemaal waar de gemiddelde Portugees van droomt. Die lijkt toch vaak gelukkiger te worden van een flinke portie bacalhau. Niets mis mee, maar ik word nu eenmaal enthousiast van iets meer culinair avontuur.
Bij A Cozinha van chef António Loureiro in Guimarães, bekroond met een Michelinster, ben ik inmiddels een paar keer geweest. En iedere keer is het weer genieten.
Maar weet je wat? Het is stukken leuker met goed gezelschap.
Dat kunnen vriendinnen zijn die begrijpen wat er op hun bord ligt en in hun glas zit. Of natuurlijk een tall, dark and handsome die behalve een goed gesprek ook een beetje verstand heeft van wijn.
Met de Portugese mannen wil het op dat gebied tot nu toe niet erg lukken. Die lijken toch meer belangstelling te hebben voor stokvis dan voor een verfijnd degustatiemenu. Maar misschien heb ik gewoon nog niet de juiste ontmoet.
En dan is er Gilbert.
Gilbert heeft in Vilar Seco, bij Viseu, zijn restaurant Chez Gilbert. Hij wacht nog steeds tot ik eindelijk eens langskom.
Ik wil graag, Gilbert! Maar om nu in mijn eentje zo’n eind te rijden voor een heerlijke maaltijd… Het is toch veel gezelliger als je onderweg al kunt uitkijken naar een mooie middag of avond samen?
Mijn Social Dining Club: twee liefhebbers en nog acht lege stoelen
Een tijdje geleden bedacht ik daarom een Social Dining Club. Geen ingewikkelde vereniging, maar gewoon een groep mensen die het leuk vindt om af en toe samen een bijzonder restaurant te ontdekken.
Michelinrestaurants hebben mijn voorkeur, maar een verrassend goed restaurant zonder ster kan natuurlijk net zo interessant zijn.
Ik dacht: in Portugal wonen toch genoeg Nederlanders en Belgen die van het goede leven houden? Mensen die niet alleen ergens willen eten, maar ook nieuwe mensen willen ontmoeten?
Dus ik gooide het idee op tafel.
Het resultaat?
Twee reacties.
Eentje van een holistische dierenarts uit Nederland en eentje van een voormalig profvoetballer.
Allebei mensen die graag lekker eten en nieuwe mensen willen leren kennen. Precies de bedoeling dus!
Maar daarmee hebben we nog geen gezellige tafel vol.
En natuurlijk dachten we ook: misschien ligt het aan de prijs.
Dus hebben we zelfs een keer gekozen voor een Bib Gourmand-restaurant. Ook een onderscheiding van Michelin, maar dan voor restaurants waar je bijzonder goed kunt eten voor een vriendelijkere prijs.
Kijk, we zijn best bereid om concessies te doen aan het budget. Niet aan de gezelligheid natuurlijk.
Maar ook daarmee ontstond nog niet de stormloop waarop ik had gehoopt.
Ik begon me bijna af te vragen of ik de enige Nederlander in Portugal ben die enthousiast wordt van een mooi opgemaakt bord in plaats van een schaal vol aardappelen en bacalhau.
Want het leukste lijkt me juist een gezelschap van een man of tien. Groot genoeg voor verschillende gesprekken, nieuwe ontmoetingen en misschien wel verrassende vriendschappen. Of iets meer, je weet maar nooit.
Misschien schrikt het woord club een beetje af. Alsof we eerst een voorzitter moeten kiezen, contributie moeten innen en een jaarvergadering moeten organiseren.
Nou, daar heb ik helemaal geen zin in.
Ik wil gewoon een tafel reserveren.
Goed eten, mooie wijn en gesprekken die ergens over gaan
Wat mij betreft hoeft niemand een culinaire expert te zijn. Je hoeft niet te weten welke druif op welke helling groeit of precies te kunnen uitleggen waarom een bepaalde saus zo bijzonder is.
Maar enige nieuwsgierigheid naar smaken, mooie gerechten en goede wijn is natuurlijk wel leuk.
En minstens zo belangrijk: mensen met humor, levenservaring, een eigen mening en belangstelling voor elkaar.
Want ik vind het heerlijk om over voeding te praten, dat is tenslotte mijn vak. Maar aan tafel mag het ook best over reizen, ondernemerschap, Portugal, relaties, de wereld of gewoon de absurditeiten van het dagelijks leven gaan.
Een bijzondere maaltijd duurt soms drie uur. Wat mij betreft mag dat best langer zijn als het gezelschap goed is.
Dus, wie schuift er aan?
Misschien moeten we maar gewoon beginnen met een eerste gezamenlijke lunch of diner.
Bij A Cozinha in Guimarães, bij Gilbert in Vilar Seco of ergens anders waar een enthousiaste chef iets bijzonders op tafel zet.
En als het budget een bezwaar is, kiezen we gewoon weer een Bib Gourmand. We hebben inmiddels bewezen dat we flexibel zijn.
Iedereen betaalt zijn eigen rekening. Geen verplichtingen, geen lidmaatschap en geen ingewikkelde organisatie.
Gewoon tien leuke mensen aan één tafel.
En mocht er toevallig een leuke vrijgezelle man aanschuiven die van goed eten, een mooi glas wijn en een beetje avontuur houdt, dan ga ik natuurlijk niet protesteren.
Dus wie heeft er zin om aan te schuiven?
Laat hieronder een reactie achter of stuur me persoonlijk een berichtje. Misschien zitten we binnenkort met tien mensen aan een prachtige tafel.
En nee, je hoeft zelf geen Michelinster te hebben.
Een beetje sterren in je ogen is ook prima. 😉
Updates…https://www.facebook.com/groups/1684426446154485
LikeLike