Ik besloot eens flink aan mezelf te werken.
Niet een beetje.
Nee, meteen goed.
Dus schreef ik me in voor een psychedelische retreat. (Jawel… en mijn zus is erop afgestudeerd aan Harvard, dus niet meteen allerlei bezwaren gaan typen. 😉)
Je weet wel… zo’n plek waar iedereen zinnen zegt als:
“Your vibe attracts your tribe.”
Na drie dagen begon ik het bijna te geloven.
Ik dacht: nou Liesbeth, dit wordt jouw jaar.
En ja hoor.
Niet lang daarna ontmoette ik een ontzettend leuke man.
Leuk gesprek.
Leuke humor.
Veel belangstelling.
Hij appte.
Hij belde.
Hij wilde afspreken.
Ik dacht zelfs even dat het universum eindelijk zijn administratie op orde had.
Maar toen bedacht ik me dat het universum waarschijnlijk in Portugal woont…
Dus dat verklaarde een hoop.
Want na een paar weken veranderde dezelfde man langzaam in een emotionele wifi-verbinding.
Soms had je drie streepjes.
Soms één.
En meestal de melding:
‘Geen verbinding.’
Blijkbaar was ik buiten het dekkingsgebied beland.
Mijn eerste gedachte?
“Wat heb ik gemist?”
Mijn tweede gedachte? Nou,… misschien de derde.:)
“Wacht eens even… dit is eigenlijk veel interessanter dan ik dacht.”
Want als behandelaar zie ik iedere dag mensen bij wie het lichaam reageert voordat het hoofd begrijpt wat er gebeurt.
Waarom zou dat in de liefde anders zijn?
Misschien is verliefdheid niet alleen een kwestie van chemie tussen twee mensen.
Misschien is het vooral neurobiologie.
Een zenuwstelsel dat ooit heeft geleerd dat echte nabijheid niet veilig is.
Dat kan ertoe leiden dat iemand heel graag verbinding wil… totdat die verbinding daadwerkelijk ontstaat.
En precies dát fascineert mij.
Niet om iemand een etiket op te plakken.
Maar omdat ik steeds meer geloof dat we menselijk gedrag pas echt begrijpen als we ook de biologie begrijpen.
Dat is ook de reden waarom wij bij Nederland Slank anders werken.
Wij beginnen niet met calorieën.
Wij beginnen met de bouwstoffen.
Op basis van bloedonderzoek kijken we welke voeding het lichaam nodig heeft om weer optimaal te functioneren.
Pas daarna kijken we naar de regulatie van het zenuwstelsel. Daarvoor gebruiken we een uitgebreide neurotransmitterchecklist, zodat we – als dat nodig is – gerichte regulatiestoffen kunnen adviseren.
Want een zenuwstelsel dat voortdurend op scherp staat, reageert anders.
Op stress.
Op voeding.
En soms ook…
…op liefde.
En nee…
Ik weet nog steeds niet of die retreat mijn ‘tribe’ heeft aangetrokken.
Maar hij heeft me in ieder geval een geweldig onderwerp gegeven om me verder in te verdiepen.
En eerlijk?
Dat levert waarschijnlijk veel duurzamere inzichten op dan een paar weken verliefdheid.
Liesbeth van Duijn 